Fotocollectie Paramaribo TOEN en NU

HET VERHAAL OVER DE FOTO’S VAN TOEN

 

Tijdens de expositie “Mi Kondre Tru” in 1994 in Suriname werd mij gevraagd als ik interesse had in oude foto’s van Paramaribo. Uiteraard was ik geïnteresseerd en na de nodige financiële onderhandeling kocht ik zo’n 80 foto’s in ruil voor, zo men het in die tijd noemden “Beatrixjes” (Ned. Guldens). Echter op twee voorwaarden, ik mocht niet vertellen van wie ik ze had gekocht en wat ik ervoor had neergeteld. Vanwege de staat van de foto’s en de informatie aan de achterzijde op de foto’s was de deel beklonken.

 

Ofschoon ik aardig wat had moeten neertellen had ik het voor over om dit stukje fotografische geschiedenis van Paramaribo te behouden, met daarbij ook het verhaal van de herkomst van de foto’s.

De foto’s (21 x 34 cm) zijn in het midden van de vorige eeuw gemaakt en wel met een camera obscura, glasplaatnegatief 21 x 34 cm. Het zijn geen vergrotingen maar originele zwart-wit afdrukken op barietpapier. Aan de nummering op de achterzijde van de foto’s kan afgeleid worden dat het aantal ver over de 100 moet zijn geweest. Hetgeen ik echter niet in volgorde heb. De foto’s vermelden bovendien aan de achterzijde de naam van de fotograaf: “Copyright by Louis M. Chung”.

 

Maar hoe zit het een fotograaf gevestigd in ons buurland Guyana, toen Britsh Guyana. Toen Georgetown en Paramaribo niet over de weg bereikbaar was en de vliegverbinding er ook niet zal zijn geweest als heden ten dage. Er was toen eerder sprake van een boot verbinding  van Georgetown naar Paramaribo over zee of binnendoor via Nickerie. Op zich al een hele reis met een camera obscura een aardig aantal glasplaatnegatieven en een joekel van een houten statief. En als dat allemaal nog niet genoeg was ging de fotograaf met al z’n fotografische hebben en houden op stap de kern van Paramaribo fotograferen. Geef toe de straten en trottoirs zullen toen niet zijn bezet met auto’s als heden ten dage. Het was wel af en toe lopen door stoffige bezande straten, te zien op enkele foto’s. Alle foto’s van de collectie zijn midden op de dag in de volle zon geschoten. Er is veel heel veel te zien hoe Paramaribo TOEN eruit zag. Vanaf mei 2010 kunt u in cel 7, pal tegenover het restaurant bij het Openluchtmuseum te Nw. Amsterdam, een deel van de fotocollectie op groot formaat zien.

 

Nog geïnteresseerd hoe die fotograaf in Paramaribo terecht kwam. Nou hij was bevriend met de vader van wie ik de fotocollectie heb gekocht. Het waren twee vrienden die elkaar reeds in Brits Guyana kenden en ze hadden beiden een hobby, néén niet de fotografie maar cricket. En als z’n vriend, die fotograaf was, naar Suriname (Paramaribo) op bezoek kwam of moest cricketten dan nam hij zijn, nogmaals néén geen pocket fototoestel nog minder een digitale, maar zijn houten camera obscura mee en als een echte fotograaf er mee de pleinen, grachten en gebouwen van Paramaribo vastlegde die hem wellicht toen boeide in schoonheiden en architectuur.

 

Het einde van dit verhaal of zo u wilt de voorzienigheid. Na de fotocollectie “Paramaribo TOEN en NU” te hebben  samengesteld, kwam ik in het bezit van de stamboom van mijn familie. Daarin wordt vermeld dat een familielid rond 1920 richting Brits Guyana was vertrokken. Echter kent  men in Guyana de naam “Chung” in plaats van Tjong-A-Tjoe.

 

Bent u geinteresseerd voor een fotoboek en/of foto van een van de thema's uit de website, e-mail: theotjongfoto@yahoo.com

 

© Het is niet toegestaan afbeeldingen van deze website te reproduceren of op welke manier dan ook te gebruiken zonder toestemming.

© It is not allowed to reproduce images from this website or in any way use it without permission.